Ali Metin'in de dediği gibi "Sen nerden bileceksin sensizliği? "
Şimdi sensizim
Öyle hüzün dolmuşki dünyam
Ağaç yapraktan vazgeçmiş bırakmış dallarından
Yaprak ağaçtan sıkılmış intihar etmişti
Dışarıda soğuk bir ayaz
Rüzgar har vurup harman savuruyor
Perdesi uçan pencereler
Soğuktan üşüyen eller var ülkelerimde
Gökyüzünü sorma
Sıkılmış yağmurdan
Bırakıyor sessizce damlalarını
Yere düşen yapraklarıma
Şehirlerimde kırılan kırılana
Dökülen dökülene, kaybolan kaybolana
Yetim kalmış çocukları
Kimsesiz kalmış ihtiyarları var
Kedilerim, köpeklerim üşüyor
Beni sorsan, o kadar fırtınaya rağmen yaprak kopmuyor içimde
Hüzün sarmış bedenimi
Ne acıyı hissediyor ne de sensizliği...
©_kelebek_6
_