Yare Giden Yol
Elif miktarı kadar ince bir sevdam var,
Beni yalnız bırakın, yolum umuda çıkar.
Uzak sanmayın yâri, mesafe yorar bedenimi,
Seven kalbe giden yol, bilki uzun olmaz meğer.
Bir yanım mutluluk, bir yanım ağır hüzün,
Işıklar sönük gecemde, yolum uzun, içim üzgün.
Seven sevgisinden vazgeçmez, bunu bilirim,
Karanlık yol bahane, dolunaydır yoldaşım bugün.
Her adımda bir sevinç, her nefeste bir sızı,
Sevgiliye giden yol yordu beni bu âşık ızı.
Sevdam Güneydoğu gibi ağır, haso ve naze gibi,
Uzatır yolları kader, hasret kalır yare yüreğim.
Bizim sevdamız Memo ile Zin misali,
Sevdik mi ölüme dek, yoktur bunun vebali.
Hasreti, hüznü çiçeklerle süsleriz biz,
Aşk acısıdır kalbimin en güzel hâli.
Aşk hüzünsüz olmaz, bunu öğrendim yolda,
Kalbimde dursun hüznü, sevdamla kol kola.
Adım adım yürüyorum yâre doğru hâlâ,
Yolumdan dönmem asla, umudum var yarınlara.
Issız bir kümbet gördüm, benim gibi yalnız,
Yol karanlık ama ay vurmuş, çevresi bembeyaz.
Bu sırra akıl ermez, bir ferahlık doldu içime,
İnşirah gibi bir hâl, sevdama varamasam bile.
Varamadım belki yâre, kesmedim hiç umudu,
Yare giden yolda yüreğimde kaldı, yarsız bir hüzün.
©doğukan01
H