A

Hüzün Ayı

Üşüyor bedenim, yüreğime çöktü Kasım ayı
Kabuk bağlamadı daha açtığı yarayı.
Yaprak yaprak dökülüyor gönül sarayı,
Adım adım yaklaşıyor soğuk nefesli hüznün ayı.
Kanadımı durmaz bağlasan yarayı,
Gönüle düştümü hüzün özler sevdayı.
Kanattığı yüreği tutmaz dikiş, sarsan yarayı,
Vedalar yine sana kaldı kasım ayı.
Götür ayrılık sancısını, al bu belayı,
Kavuştur dalı, yaprağı git hüzün ayı.
Kuruttu bak hüzün deryayı,
Hüsranla geldin yine hüzün ayı.
©ahmet_ates