E

hüzün

Hüzünlü yollardan geçiyorum yine,
Sokak lambası kızıla sevdalı
Güneşe hasret, pencere kenarı çiçekler bakıyor tepeden
Kaldırım taşları yabancı bana
Garip bir soğukluk sarıyor her yanımı
Oysa ben yangınlar bilirim içimde
Ağır ağır yürüyorum bu defa
Topuklarım çatlarcasına
Ellerimde gök mavisi çiçekler
Dizlerimde ellisinde bir yorgunluk
yürüyorum hüzünle
Bir bilebilseniz içimi
cümleden kaleler yıkıyorum her gece
taşıyamıyorum yüreğimi
Ah etsem yıkılır bütün sahte sevdalar
acayip bir denklem bu
kar mı kaldı?
kördüğüm karşısında aşınan tırnaklar!
ebr-i Bahar