E

Hüzün Benim Memleketim Olmuş

Hüzün benim memleketim olmuş
Sessizlik gür sesim,
Yalnızlık ebedi yoldaşım.
Ben sevda diline sırdaşım
Yâri söylemekle tükenmez nefesim
Hüzün benim memleketim olmuş
Nihayetinde eğilir başım
Kaldıramaz sevgilinin bakışını
Çıkamaz gözlerinin karşısına
Yetmez ona gönül yaşım
Seyreder ömrünün yanışını
Söndüremez bu ateşi göz yaşım...
©enesk41