Her çöpünde kaç birbirine benzer aynı dünya
En altta tek kalır,
Üste tırmandıkça hıncahınç kalabalık bir rüya.
Arasında boşluk yok,
Fakat gerçekte var.
Hücreler değemez birbirine asla
Değdi farzetSen bir güzel ve derin uykuya.
Sayısız nesile nokta olur düşerdi o
Tarih ayaklarına eğilirdi,
O gördüğüm en muhteşem,
Ve yalnız geçilen bozgundu sanki.
Adı kulağına okunan ezandan,
Titreşerek başlardı ölüm zamanı.
Duyardım,seste sessizce yürüyen
Hüzün ve yorgunluk çağını.
Böyle olmasın...
Mı?
ay
A