Tan yeri ağarıp gül yüzünü gördüğümde
Bir parça kuruntuyla derledim
Demlendim acı kahvenin sana olan hasretiyle
Gül açıp diken eyledin
itibarım kalmadı aldırış etmedim
şiirler sundum tenezzül etmedin
Sil at ona dair ne varsa
Aklıma geldiğince kabulüm ben sana
Zehirin tecellisi tebessümün oldu
Sır oldum sakladım göz yaşlarımı
Gün oldun ay oldun yıl oldun
Kurutdun sana duyduğum isteği
Geri getir deseydim taşıyamazdı
Kaybetdiği o temiz masum yüreği
Bundandır bu şiir kasvetini ağartdı
Hüzün getirdi nevruz kutlatdı
Sandılar sılaya kavuşan ferhatdı
Hüzün getirdi denizlerim kurakdı.
©atilla0330
A