Yine yaz bitti
Çevre sessizliğe ve sarıya büründü.
Ruh ülkesinin mevsimlerinden bir gün.
Uçurtmalar kopup tel örgülere takılıp gitti.
Sahillere lodoslar vurdu
Deniz üstündeki martıların çığlıkları binbir oluyor.
Ve şimdi yazın tüm sıcaklığını, neşesini, gezmesini tozmasını büyük sandıklara koyduk.
Ve simdi mevsimlerden hüzün mevsimi...
Eksikleri yaşıyoruz bu mevsimde. Bekleyişler göz yaşları hüzün bu vakitte serbest, özlemek kalbe mahkum olduğu zaman bu andır işte.
Nedenleri sorguladığın kalbini kırdığın evrene neden diye çığlık attığın andır bu an işte hüzün mevsimi.
Z