Dünyayı hüzün sarmış, sarmaşık misali,
Gökyüzü ağlamış, bulutlar kırgın hali.
Her bir damlası denize düşmüş usulca,
Deniz kabarmış, dalgalar taşmış sanki.
Yosunlar hüzünle salınır sularında,
Bir gariplik var, derinlerde saklı rüya.
Deniz taşıtları bile hayat bulmuş aniden,
Her kürek sesi, bir ağıt gibi yankılanmış kederden.
Martılar sessiz, rüzgar fısıldar hafif,
Kıyılara vurur yalnızlığın şarkısı.
Bu garip dünyanın her köşesi yitik,
Kavuşmaz sahiller, ayrılığın anısı.
Ve insan, hep garip, hep yarım kalmış,
Dünyayı dolaşır ama kendini bulmamış.
Denizler dilsiz, gökyüzü küskün,
Aşka susamış, hüzne bürünmüş bu dünya bütün.
©se.fa
S