Hüzün geceye çökünce, uykuyu tanımıyor gözlerim.
Geçmişe dönüp gelince, yine kırıyor sözlerin.
bir anlam karmaşası içinde tükenmisiz
sevdiğim.
Sen ordasin, ben burda. sonu yok bu gidişin .
Bulanık gözlerimle etrafa bakınıyorum
Bir ses duyuyorum, O sensin biliyorum.
Bir kaç adım ötedesin sadece, hissediyorum.
Hislerimi öldürmedim, hala özleyebiliyorum.
Duygusuz halimle bile , duyguyu yaşıyorum
Dalgali gönlümün sahili ,
Baharlarin günü , gülü, gunesi .
Günden güne seni daha çok yazıyorum.
Seni yazmaktan bıkmış ellerim,
Mevzu bahis sen olunca
Dur durak bilmiyor kelimelerim
Anlam kaybediyor cümlelerim
Seni sevdiğim her gün, her saat kaybettim.
Sen onlasin, ben sensiz
bu hiç adil değil sevdiğim.
Yarama merhem, derdime derman degilsin
Bütün acilarimin toplamı sensin.
Bana yara, ona merhemsin.
Ona nefes , bana nefretsin.
Gün gelecek sende seveceksin.
Sevdiğin kadarda yenileceksin
Sende ellerin cebinde
Sükunetle yürüyeceksin.
Her saat duvarları izleyeceksin.
İşte o zaman sevdim diyeceksin.
Sende benim gibi hüznü içinde hissedeceksin.
Bir kağıt başında beni dinleyeceksin.
Nasıl bu kadar sevdin, diyeceksin.
Beklemek ağır gelecek .
Seni Nasıl beklediğimi ,
cozemeyeceksin.
O gün gelmek isteyeceksin.
Bıraktığın yerde de beni göremeyeceksin.
Sen de benim gibi gözyaşı dokeceksin.
Seni sevdiğimi olene dek söyleyemem.
Seni nasıl sevdiğimi o gün bileceksin.
Kara bataklık bir orman gibi kalbim.
Öyle uzaktan uzaktan izliyorum seni
Hüznün sokakları misali yüreğim
Sen onlasin , ben sensiz.
bu adil değil sevdiğim.
Senelerdir; gidişinin hüznünü,
gözlerim de demledim.
artık hüznün sokakları yüreğim.
©night1
B