Yağmur sonrası toprağın kokusunda hüzün,
Gecenin karanlığında parlayan yıldız kadar uzun.
Bir şarkının nakaratında gizlenir sessizce,
Bir sonbahar yaprağının hikayesinde yaşar özgürce.
Gökyüzünün gri bulutlarında süzülür ince ince,
Yıldızların arasında bir ışık gibi parlar, minicik bir iz bırakır.
Bir melodinin derinliklerinde saklıdır her hece,
Bir yaprağın düşüşünde anlatır tüm geçmişi, bir rüzgar esintisiyle.
Hüzün, yağmur damlalarıyla yıkar yüreği,
Gecenin sessizliğinde fısıldar umudu, yıldızlara doğru.
Bir şarkının son notasında bulur kendini,
Bir yaprağın son dansında, toprağa kavuşur yeniden.
©hasanbey.
H