Hafif bir yaprak düşer gibi sessizce,
Hüzün, yüreğimde derin bir ok gibi iz bırakır.
Kara bulutlar toplanır, göğsümde fırtınalar kopar,
Ve gözyaşlarım, katre katre, yanağımdan süzülür akar.
Gecenin sessizliğini yırtar hüzün çığlıkları,
Yüreğimin en kuytu köşesinde yankılanır feryatları.
Acı, dert, keder; hepsi bir arada, içimde birikir,
Ve ben, sessizce ağlarım, duvarlara çarpar umutlarım.
Her hüzün damlası, bir yıldız kayar gibi gökyüzünde,
Her çığlık, yalnızlığın koynunda bir yankı, bir iz bırakır.
Ama bilirim ki, her gece sonrası bir sabah vardır,
Ve her hüzün sonrası, umuda açılan bir kapı aralanır.
©hasanbey.
H