Birbirimizi kırmayı ne kadar da çok seviyoruz.
Başkalarını kırdığımızda mutlu olacağımızı düşünüyoruz.
Üzülenin biz olacağımızı neden anlamıyoruz.
Düşünmeden yaşadığımız hayatı karartıyoruz.
Kırdığımız bunca kalplerin hesabını nasıl vereceğimizi neden düşünmüyoruz.
Biz insanlar neden başkalarının yaşadığı hayatı sorgulayıp mutlu olmak için uğraşıyoruz.
Bu hayatta aciz olduğumuzu bildiğimiz halde neden başkalarını üzüyoruz.
Liderlik masasına geldiğimiz halde neden emrimiz altındakilerini üzüyoruz
Bil ey nefis bu hayatta aciz ve biçaresin.
Kendi mutluluğun için başkalarını sebepsiz yere üzersin.
Unutma gün gelecek ömür sermayeni günahlarla tüketeceksin.
Dünya denen bu alemde heybende kul haklarıyla gideceksin.
©aydenizayd
A