Güneş varken tene değen soğuk rüzgar görmüşüz
Kalbi mezarlık edip çokça ölü gömmüşüz
Bulutlara erişip sonrasında sönmüşüz
Bakınca kartal iken meğer ne çok körmüşüz.
Çocuk değiliz artık susarakta konuşabiliriz
Harabe bir gençliğin soluk bahçesinde durabiliriz
Yıkık kentin çökük duvarı olabiliriz
Yada belki korkak olur ebiyen susabilirz
Ssıkılmamak na-mümkün Harabe umutlarımdan
Saatin önemi yok günler geçer aylarımdan
Yeni mana doğuyor dem tutmayan çaylarımdan
Hapsoldu gözlerim bekler tren raylarında
Kaçmak en kolay belki o yüzden uzaktayım
Gel de gör ve beni diğer herkesten kayır
Herkesin düşüp öldüğü o meşhur tuzaktayım
Ölüm çok tatlı ya terket ya da beni ondan ayır
İpleri kopardım, engelleri yıkıp, sınırları aştım
Fazlalıksa eğer sende bana ver aşkı
Aşk vurdu gönlüme sokağım sen taştı
Açım sana gel bi insan yaşamayamaz Bi ömür aşsız
©birzerdüşt
B