Kağıtsız bir kalem gibi kaldım ben
Satırlarını boşa döken .
Rafın en köşesinde okunmayan kitap
misâli yanlızım ,
İçimde bir sen varsın anlatamıyorum
Sen ki ; ötmeyen bülbül misâli
Kalmışsın suskun yüreğim de.
Eser siz bir tablo gibi köşe başındayım
hiçbir şeyi anlatamayan,
ben?
Vazgeçemedim senden .
Sayfalarca seni anlatan bir kitap
okuyorum
Rafın üzerinde gördüm ki tozlanmış
Elime alınca kalbim nasıl da atarmış ,
Bir sayfa okuyunca gözlerim mest oldu
Bir kaç damla göz yaşı düştü
Hatırlayın ca seni .
Şimdi silinmemiş raf üzerinde duran
kitap gibi yanlızım
Okusalar da anlayamazlar
nasıl anlasınlar ki
Yüreğime düşmüş bir iki damla seni düşünürken
Hiçbir şey anlatamayan Beni ...
✒
✒ . ✒
.
.
©şansizaşık
Ş