Daraldı zaman bu normal olan
Kendime yanlışlarımın hüzünüme ifadesi yüzüm
Bu aralar kendimi anlamaya çalışıyorum
Öyle çok anlayışsızım ki kendime karşı
Çok karmaşık ve zor insan oldum iyicene
Sokaklarda büyüdü bir çocuk yine
Oda benimle hatıralarıma şahit olur
Omuzlarımda özlemin yükü baya ağır olur
Kendimi özlüyorum eski resimlerde yok olur
Kendi kendimi yoruyorum ve sadece yürüyorum
Yollar dik ve yokuşlu ama beni yoran sadece hüzünümün yükü
Yüzümün artık eski rengi yok, gitgide 'de
soluyor
Derya dalgalı ,efsuli efsunkarlı ,ben efkarlı
Büyüdüm sorunlarımda büyüdü
Üstelik onlar daha hızlı büyüdü
Ve artık daha çoklar
Geçenin Karanlığı şehrin lamlarına çok
yakışıyor dimi
Fiyakalı dostların hakkını verdimi
Ne çok şey geçmiş aslında gözlerimin önünden
Aslında hüzünümdü beni kör eden, çok
şey var içimde saklı tutuyorum hala
Dışarı yansıtmıyorum savunmasız kalan
duygularım zararlı
Sanıyorlar' ki hislerim yok benim, dünya umurumda değil falan
Aksine bende insanım hatta birkaç ukte
canlı sayılabilirim
©desertland
K