Bir huzur ararken bulursun kendini,
Aslında boşlukta olmak değildir sebebi,
Sadece yüreğin arar durur bir şeyi,
Belki bir sessizlik belki kendini...
Ömür tükenir arayıp dururken,
Farkında bile olamaz insan geçip gidene,
Harcadığı zamanı bile göremez,
Oysa ne çok ister gitmeyi bilmediği yerlere...
Gözleri dalar belki uzaklara,
Tutamaz bir süreden sonra kendini,
Gözyaşları akar çaresiz hisseder,
Ama tam da orası onun anahtar yeridir,
Bulmalı tam o anda önce Rabbini sonra yaşama sebebini...
©yagmurum_
M