dağlar sonsuz hakikat içinde
rüzgarın uğuldayan nefesine
baş koydum göklerin heybeti
yol aldım çektim cefa ömür'e
titretir arşı geniştir kalbi
doludur iyilikle oysa sevgisi
sevdam bana ilim dergahına
baş koydum ilâhların meclisi
huzur ararsam huzur burda
Allah de gel onu kalbte ara
ellerim tövbe'de yüzüm yok
Allah de gel onu kalbte ara
kapım aralanır gelsem kapanır
bin kere ansam dilimden adını
düşürmezsem kuranı ölüm olur
al istersen senin elinde canımı
gideceğimiz yerde orası zaten
toprağa ait bu canda bedenler
kimi hasret kimi dert kimi acıya
gül gibi solar elbet o güzellikten
bil eser kalmaz solarsın unutma"
kalsın iman olsun şuranda
yaşarken ölümü getir akla
kinlenme öfke estirtme hiç
pişman gidersin öbür tarafa
C