Bu şehirde ne insanlar, ne günahlar var
bi' tanem..
Sessiz gece,
gökyüzü,
martılar.
Yankılanır sesleri ruhumda,
sonsuzluğa...
Gökyüzünden izliyorlar,
seni, beni.
Hepimizi!..
Yıldızlara baktım.
Ruhumu boşluğa bıraktım.
Havada asılı kaldım.
Nasıl yani?
Anlamazsın.
Bu mavilikten siyahlığa uzanan bir...
Öykü!..
Ya da sen öyle de.
Ben sonsuzluğun şarkısı diyeyim.
Olur mu?
Bilmem ha.
Demek sen de kendini bilmezsin.
Kime gidelim o hâlde?
Kendini bilmeyen,
Rabb'ini bilir mi?
Bilmez ha.
Öyle.
Sesini alçalt.
Sus ve uzaklara bak.
Dertler biriksin denizin siyahlığında.
Demlensin hasret çayları.
Sonbaharda.
Bekleriz, bilinmez bir yakarış bu.
Bekleriz, ne bitmez bir haykırış bu!..
Bekleriz...
Özümüzden, sözümüzden dönmek
olur mu?
Bekleriz, nazımız geçmese de,
niyâzımız geçer belki?
Engin derinliklerde kayboluruz.
Yeter değil mi?
Bence de,
yeter.
Bu aşk da böyle biter.
Hasret de böyle biter,
evet,
biter...
©lahuting
V