Uykuya dalmak istesem de, huzur kaçar penceremden, Karanlığın gizeminde, düşünceler döner beynimde. Yorgun bedenim dinlenmek ister, ama nafile, Ruhum fırtınalara kapılır, sessiz bu gecede.
Gözlerim tavana dikilir, yıldızlara bakarım, Uzak galaksilerde kaybolur hayalim. Zaman sanki durmuş gibi, her an bir saat gibi, Sabaha ulaşmak için sabırsızlanırım sessizce.
Geçmişin gölgesi çöker üstüme ağır ağır, Pişmanlıklar ve hatalar fısıldar kulağıma. Gelecek ise belirsiz, bir sis perdesi gibi, Korku ve endişe sarar yüreğimi.
Yalnızlık hissi sarar beni, bu soğuk gecede, Isınmak isterim bir sevginin kollarında. Ama sessizlik hakimdir her köşede, Sadece ben ve düşüncelerim kalır karanlıkta.
Sonunda bir damla gözyaşı süzülür yanağımdan, Islak bir iz bırakır yastığımda. Belki bir gün biter bu huzursuzluk, kim bilir, Belki bir gün aydınlanır gecelerim, güneş doğar içimde.
Ama şimdilik sadece dua ederim, sakin bir uyku için, Belki rüyalarımda bulurum huzuru, özlediğim sevgide. Ve belki bir sabah uyanırım, yenilenmiş ve mutlu, Huzursuz geceler geride kalır, sonsuza dek unutulur.
©hasanbey.
H