Baharı bekleyen kuşlar gibiydim,
Senin gelmeni beklerken.
Karşıma ansızın çıkışınla,
Bahara döndü mevsim.
Gönül semtimde, umutlar yeşerdi.
Dinmeyen bir huzur doldu,
Acı ve kederle kavrulan yüreğime.
Huzur diyorum da,
Tek kelimeye sığmıyor aslında.
Şu gürültülü dünyanın içinden.
Senin sessizliğine, kimsesizliğine,
Sığındım bir anda, sadece sana.
Şimdilerde ise sende kayboluyorum.
En çok ta o tek kelimeye,
Sığmayan huzurunda.
Sağnak yağmur gibisin baharıma.
Masmavi gökyüzü oldun dünyama.
Hasret kalmıştı kalbim,
Böyle güzel sevmelere.
Sevmek intihardır kimine göre,
Bence en büyük fedakarlıktır.
Adam gibi sevmesini bilene.
Sevemezmiyim bir ömür boyu?
Özlenmek için çok uzaklarda,
Olman mı lazım sadece.
Yanındayken bile seni,
Özleyemez miyim sence?
İnsanın aşkından gözleri kör olur.
Uçurumları cennet, intiharı ödül,
Sensizken ise ölüm sanır.
Bazen bir damla huzura hasret kalır ya insan, işte senin varlığın huzura hasret bırakmazdı hiçbir zaman.
M