Huzurun kapısı açılır derken
Tuttuğum anahtar elimde kaldı
Kaç sene bekledim açılır diye
Ruhum ve bedenim dışarda kaldı
Kapandı gözlerim belki seherde
Yaslandı duvara yürek belki de
Oturup bekledim bilmem kaç sene
Hâyalim, dileğim dışarda kaldı
Huzur bir altındır ruhumsa çamur
Doğrulmaz bellerim sırtımda kambur
Belki de beklemek kabulde yoktur
Dertlerim, kederim dışarda kaldı
İnsan bu düştüğü yolun meftunu
Gözleri kapalı koşar bu yolu
Görseydi bin sene beklerdi O'nu
Gençliğim,sevincim dışarda kaldı
©ibrahimlek
S