Mekke'nin çorak diyarında, bir zulüm filizlendi,
Ebu Cehil'in nefret ateşi, Sümeyye'yi hedef aldı.
İman nurunu söndürmek için,bir mızrak kalktı,
Cennetin kapıları açıldı, Sümeyye canını feda etti.
Yasir'in eşi, Ammar'ın annesi, bir kahraman anne,
İşkence karşısında eğilmedi, dininden taviz vermedi.
Tek bir kelime dökülmedi dudaklarından, "Allah'tan başkasına kul değilim!" diye haykırdı.
Ebu Cehil'in öfkesi kör oldu, mızrağı kalbine sapladı,
Sümeyye yere serildi, şehitlik mertebesine ulaştı.
İlk şehit kadın unvanı kazandı, göklere yükseldi ruhu,
Cennetin bahçelerinde açtı sonsuz bir gül.
Yasir ve Ammar gözyaşlarına boğuldu, anneleri uğruna yemin ettiler,
Zulme karşı duracaklar, İslam'ı savunacaklar, asla pes etmeyeceklerdi.
Sümeyye'nin şehadeti bir meşale yaktı, umutları aydınlattı,
Müslümanlar güçlendi, İslam'ın bayrağı göklere yükseldi.
Her yıl anıyoruz Sümeyye'yi, kahramanlığını saygıyla selamlıyoruz,
Onun cesareti ve imanı bize ilham veriyor, yolumuzu aydınlatıyor.
Zulme karşı mücadelede asla yılmayacağız, Sümeyye'nin izinden gideceğiz,
İslam'ın nurunu sonsuza kadar yaşatacağız.
©hasanbey.
H