Çöllerin kucağında bir nur doğdu ansızın,
Zeyd bin Harise, bir sevda kucağında yüce.
Peygamberin yanında, saadet güneşinin altında,
Aşk ile doldu kalpler, iman ile parladı gözler.
Küçük yaşta ayrıldı yuvasından, sevdasından,
Gözyaşları aktı o gün, yüreğinde derin bir yara.
Ama kader onu Resul’e bağladı,
Sevgisiyle doldu taşan gönüller.
Sahabe-i kiramın, yıldızlarıydı o göklerin,
Birer meşale oldular, karanlıkları delip geçen.
Zeyd, Peygamberin evladı,
Sadakat ve sevgiyle dolu bir can.
Bedir'de, Uhud'da, Hendek'te
Her anında Peygamberin yanında,
Yüreği imanla, cesareti kılıçtan keskin,
Savaş meydanında, her anı destan.
Zeyd'in adını göklerde yankılanır,
Sahabe-i kiramın dualarıyla.
İman dolu yürekler,
Aşk ile atan kalplerle birlikte.
Yolu nurla aydınlananlar,
Sahabe-i kiramın izinden gidenler,
Hz. Zeyd’in adını dualarla anarlar,
Onların sevgisiyle dolup taşan yürekler.
©hasanbey.
H