Ibrahim
Yüreği yaralı ibrahim
Aşk vurgunuyla
Kalbi delik deşik
Ruhu paramparça ibrahim
Kiminin yüzündedir yarası
Kızgın yağlardan
Kiminin kalbindedir
Yasaklanan aşklardan
Cemreler yüreklere düşer
Hicran acıları yakar dünyaları
Söyle de
Yüreğin kanamasın ey ibrahim
Yüreğin ağlamasın
Kan çökmesin gözlerine
Kızıla dönmesin kömür gözlerin
Söyle de ruhun yanmasın ey ibrahim
Bu nasıl bir sevdadır ey ibrahim
Her gün yangın yerine döner
Yüreğinin bir başka köşesi
Yandıkça büyür büyüdükçe yanar
Yandıkça soğurmuş yürekler
Öyle söyler büyükler
Ne yanması biter yüreğinin
Ne soğuması başlar ey ibrahim
Ibrahim
Yüzü değil
Yüreği yangın yeri ibrahim
Bilir misin ibrahim
Gökyüzünde kuş uçar
Kanat çırpar
Uzatırsın
Kalır ellerin boşlukta
Ulaşamazsın
Kuş uçar sen kalırsın
Yapayalnız
Tek başına
Tutamazsın
Hicranlı yüreğin kalır
Kuştan geriye sana
Bil ki kuş dünyadan göçer ey ibrahim
Avuçlarından değil
Dönmez bir daha asla geriye
Sen kalırsın hicran yüreğinle geride
Kuşu tutmak olmaz ey ibrahim
Asla izin yoktur sana
Yüzler yanar kızgın yağlarla Ey ibrahim
Kayalardan yuvarlanır
Sevdiğin can parçan
Başını taşlara vurur
Kalmaz nazlı bedenden tek parça
Ruh bedenden uçar
Ruh buralardan göçer
Kanat açıp göçen kuştur
Ey ibrahim
Geriye bir daha dönüşü yoktur
Bir kuş olup yanık sevdan
Düştü mü ey ibrahim avuçlarına
Cemre misali gökten
Ahiret yurduna bırak sen
Ulaşılmaz sevdanı
Hicranını göm yüreğine ey ibrahim
Bir kuş olup düşsün gökten
Avuçlarının yerine kanayan yüreğine
Kalsın gizemleri yalnız sende
Bırak düşsün bu tertemiz aşk
Arş-ı alada hicran yüreğine…
Ey ibrahim...
E