Y

İbretim!.

Ben kendime gelmeye geldim âşk,
Kendimden gitmeye geldim ey âşk,
Sana senden sormaya geldim âşk,
Benlikten kaçmaya geldim ey âşk!
Sular dingin dingin akarken,
Akan pınarları görmez zengin,
Bulanmış gönüllerde arar durur,
Gelen şûhedayı görmez éngîn!
Gecem yıldızım ayım sultanım,
Gelde gör şu garip halimi,
Yoldan geçenler benden habersiz,
Gelde gör ağlayan gözlerimi!
Tan yeri eylerken güller ağaçlar sallarken,
Ben yine ağlarken kalbim titrerken,
Gönül dağında âşk için yanarken,
Gel bi gör şu garip kör halsiz bedenimi!
Görde ibreti alem sarsılsın,
Bir ok gibi fırlasın bütün gönül bahçelerine,
Düşsün bütün âşk tohumları,
Yeşersin kâinat açılsın gök mavi,
Gelde nasıl yanarmış görsün gelmeyen uzanmayan eller,tenler,diller görsünde ibret alsın!...