Dostsuz, sevgilisiz bir insan zamanı var oluncaydı değeri bilinmeyenlerden.
Bir mücevher gibi beğendiler zamanında.
Almaya cesaret göstermeden hep kaygısını.
Bir bakmışsın değerin düşmüş ucuza kaçmış.
Elmaz gibi yapısı güzel insanların ama bir bakmışın.
Pırlanta kadar güzelliğe yansımamış iç güdüleri.
Karaktersiz musallat olmuşlar bitmiş hayatımıza.
Konuşmalar servet gibi düşünsene, hissedermiydin ki yapısal haller ince tavırları seni bu kadar yanılta bileceğine?.
Bilmez olurdun insanların içlerinde hep neler varmış.
Güven katmak değerli hissediyoruz be hallerden.
Sonuca varsın biliyorsun okyanüs gibi üzeri bir sakin ama derinliklerinde canlanmalar varmış.
Aklında canlandırmazdım hayelleri.
Tespitler yapmazdım genç yaşımda.
İllaki düşüşe kapıldım otomatik kilitlenmiş.
Bir sen varsın diğeri iç dünyan teğet geç tanımamışlıkları.
Anlaşılamam doğal misal "Ben ölüyorum"
"Seni çok seviyorum,,.
Anlayanın az içten ferah doğan şu hisslerinle doğdun ne güzel anlayanın varmı peki?.
Şu merakları gider, anlayan seni ruh eşin kadar duygusuz kalmayacaktır.
Anlamsız bıraktıkların zaten senin iyi düşüncen yansımasında hayatından emin bir şekilde çıkartman gereken " İnsanlar-dı,,
©dolunaysız
B