İçimdeki kızgın ateş püskürdü bedenimden
O kadar şiddetliydi ki gözüme öfke bürünmüş
Kör etmiş bedenimi
Tat alamıyorum hayattan
Hayat bana küsmüş hiç konuşmuyor
Aramızın düzelmesi imkansız
Aldığım nefes bile artık benden hesap soruyor
Rüya görmekten bile korkuyorum
O yüzden uyumuyorum hiç ya o da bana küserse
İşte o zaman yalnız kalırım
Nefes alamadan,uyuyamadan yaşayamam ki
Onlar beni ayakta tutan yoldaşlarım
©doğanyavuz
A