Içim

Çirkinliği saklayan o kıl yumağı,
Artık yüzümde değil sakallarım.
Ve farkına vardım bomboş,
İnsanların övdüğü, kültürlü tavırlarım.
Ben bir hiç olarak geldim dünyaya,
Varlığım hiçbir değer sahibi değil,
Hoş var mıyım bile emin değilim.
Küskün ve kızgındım; çevreme, aileme.
Yavaşça farkına varıyorum şimdi,
Kızgınlığım kendime ve ezik ruhuma.
Ben kimim, kim olmak istiyorum,
Hiçbirine cevabım yok kaybolmuşum.
Şayet gün gelir belki anlarım,
Kaybedeceğim böyle devam edersem.
Nefretle beslemek zorundayım ruhumu,
Sevgi çok ucuza gidiyor son zamanlarda.
Kinle dolup kusmak istiyorum herkese,
Merhamet edenlerin çünkü boynu tasmalı.
Ruhumda yıllarca sessizce yatan şeytan,
Uyan artık yoksa hiç umudun kalmayacak.
Ben ölüyorum parça parça,
Ve sanıyorum beni yalnız kurtaracak,
Ruhumda uyuyan şeytanın gazabı.
©mageenkon