İçimde bir çocuk uyandı az önce
Üstü başı kir pas içinde
Darmadağın bir hayatın ortasında kala kalmış öylece
Anne diye ağlıyordu
Kahveye çalan gözlerinde yaş bir telaş
Nedir bu hengâme
Nedir bu kabusun tükenmez halleri
Anne nerede kimbilir
Belki cennetin bağrında bir melek
Belkide başka bir diyarda
Başka bir çocuğun yüreğinde yeniden hayat buldu kimbilir
Yalnızlık öyle üşütmüştüki yüreğini
Öyle titrer durur içimdeki çocuk
Kader öyle bir çalmışki herşeyini elinden Neyi varsa teker teker götürmüş çocuk yüreğinden
Belkide yazan acımamış umutların feryadına aldırmadan
Sırtında acıya bağlanmış dünyanın yükü
Birde canına batan ayrılıklar
içimde bir yerde
Bir çocuk hıçkıra hıçkıra ağlarda
Kimse duymaz nefesinde boğulmuş sesini
Boğazında düğümlenen acı haykırışlarla seslenir
Nerdesiniz
Bir benmiyim kimsesiz uyanan bu hayata....
T