Yalnız kalmayı galiba en iyi ben bilirim.
Sanki yağmurlu hava da su yoktu bana.
Her saat, o saniyelerin geçmesini dilerim.
Daha çaresizliğimi nasıl anlatayım sana?
Hatıralar bile bana bizi unut diyorken.
Her soluğum da nedense yutkunamadım.
Yazdığım kelimeler bile beni terkederken.
Bir gün yazdığım kalemimi de bulamadım
Yazmasam olmaz mıydı? anlatmasam?
Ama beni dinleyen sadece boş bir kağıttı.
Keşke bir kerecikte çaresiz kalmasam.
Bu yazdıklarım aslında içimde ki ağıttı.
Korkuyorum, içimde karamsar bir çocuk.
Bıktırdı beni artık hep aynı teraneler.
Ve tek çarem ölüme yapılacak yolculuk.
Resmimi çizdi gözümden akan taneler.
©ggurkann
G