Dolup boşalan nefes kapılarıma
aşk diye örttüm seni.
Bitmeyecek dualar gibi
akşamdan sabaha yalvardım seni...
Ey tomurcuk hangi dünyanın yalanına açacaksın şimdi?
Kısa, sarı adımlar atıyorum,
yalnızlığımın kışında parçalandıkça yapraklar.
Düşlerimden kurup bırakıyorum
kayboldukça yıllar.
Sen bırakıp gitmedin aslında,
Perdelerimi kapattım senin gururla kararan
şehrinin duvarlarına.
Benliğinde kendine ayırdığın
gündoğumların var senin
kimsesiz bir kibre emanet gerçeklerin.
"...Vur şanlı silahınla gönül mülkü düzelsin ..."
Sen benimle güzelsin.
©hayyam07
H