Uçsuz bucaksız hüzünler sardı dört yanımı
Nereye gidersem biraz daha doluyor keseme.
Doluyor ciğerlerime havadaki yalnızlığın elemli kokusu.
Gülmeyi, güldürmeyi unutanlarca kuşatılmışım.
İçimde çığlıklar birikiyor sonsuz dehlizlere çığırmak istediğim.
Belki Bir arayışın çığlıklarıydı bunlar
Belki de mutluluğu arıyordu bu ruh.
Sahi bir mutluluk kaç adım uzaklıktadır.
Bir mutluluğa kaç pranga vurulabilirdi?
©freeagac
F