Bakışların bir fotoğraf karesinden bile nasıl bu kadar etkileyebilirdi beni...
Nasıl bakınca bir okyanusun derinliğine inecek kadar dalabiliyordum sana...
Gülüşün sanki kışın ortasında pencereme yansımış bir güneş, anca bu kadar ısıtabilirdi bir güneş. Yokluğunda üşüyor, varlığınla ısınıyor dünyam..
Karanlıktan korkuyorum ama sesin korkumu yenmemi sağlıyor, sanki dinlendirici bir şarkı gibi.
Bazen içime bir hüzün kaçıyor ama içimde sen olunca hüzün bile güzel.
Seninle konuşurken sanki özgürlüğüne kavuşmuş bir kuş misali, gökyüzüne uçtukça uçuyorum, içimdeki heyecanı bile unutuyorum o an...
Sen benim şimşekten korkup sığındığım duam gibisin aslında...
©lavinia.00
L