İçimdeki fırtınayı görseydin,
acılarımı dindirebilir miydin?
Düştüğüm uçurumları bilseydin,
peşimden gelir miydin?
Yandığım ateşleri hissetseydin,
benimle yanar mıydın?
Üşüdüm,yazın kavuran sıcağında,
sarsaydın tenine tenimi geçerdi!
söylesene sevdiğim,beni bir ömür tenine, ruhuna sarar mıydın?
Ben gecelerde,yine kayboluyorum
boşlukların karanlik sonsuzluğunda!
Söylesene,gücün var mı aydınlatmaya,
bin asır ruhuma ışık olmaya?
Ağlıyorum bir kuytuda,en çok sana kırılır sana darılırım bu hayatta!
Üzmezsin dimi beni;yakışmazsın ki
acılarıma,gözyaşlarıma!
Herkes yalan diyorum,
her şey koskoca bir yalan!
Sen yalan nedir unuttur...
Gözlerimi kapatıp,bırakayım
kendimi sana;şimdilerde çok uzak
ve acımasız bu dünya bana!
Titriyorum,yalnızım...
Etraf çok kalabalık lakin ben,
sen yokken mahkumum kalabalıkta
bile yalnızlığa!
beni yalnızlığa bırakma!
Gel,uyutalım yalnızlıklarımızı
Sonsuzluğa!
MEHMET ÇETİNKAYA🌹
©mhmt.ctnky
M