İçimdeki sestin sen
Beni tek anlayan
İçimdeki aydınlık bir yolum
İçimdeki gerçek bendin sen.
Seninle yaşardım her anımı
Keşkelerin dünyasındaki beni
Söyleyemediklerimi, yapamadıklarımı
Kendinde saklayan bir gizem
İçime düşen kor bir özlemdin
Sen içimde durmadan konuşan
Gerçeğin ta kendisi
İçimdeki sestin.
Belki içimdeki vicdanım, en büyük hayal kırıklığımdın
İçimde bitmeyen bir mahkememdin
Kendi davamda yüzleştiğim,
Kaçındığım tüm korkularım
Pişmanlıklarım, söyleyip isteyip de söyleyemediklerimdin
Gerçekleri duymak zor olsa da
Gerçeğin ta kendisi
Sığınılacak bir limanımdın sen.
Ah bir duyabilselerdi seni
Ne olurdu sanki
Belki daha iyi hissederdim kendimi
Başkaları için yaşamaz
Olabildiğince özgürce anlatırdım kendimi
Başarırdım evetten çok, hayır diyebilmeyi
Keşke duyabilselerdi
Gerçek beni görebilselerdi.
Belki de dış sesim sen olmalıydın
Seni saklamamalı mıydı daha fazla
Kimseye aldırmadan mı yaşamalıydı
Hayatın felsefesi belki de buydu
Herkese karşı kör ve sağır olmak
İşte o zaman belki de asıl sen, sen oluyordun
Eğer kendin için yaşamak buysa
Sen içimde kalmamalıydın
Sen özgür dünyanın, özgür insanların sesi olmalıydın
Sen aslında en gerçekçi olan
Asıl beni yaratan
Dış sesim olmalıydın.
Seren ceylan
©edanaaz
E