Yazdıklarımın süresi, hüzün doluysa sınırsızdır,
Bir değerim yokken, hayat benden hayal çalan hırsızdır.
Karamsar cümlelerle yalnızlığımı biraz gidersem de.
Her cümle sonunda günlerim yine ıssızdır.
Mecali kalmamış bir haykırışla içimdekiler dilsizdir,
Yaprakların bahar vakti raks ettiğine kanma,
Her yağmur sonunda toprak acısından hissizdir.
Yağmurlarda gözlerden dökülür, bulutlardan sanma.
Bir kutuya konulmuş arzularım, anahtarını benden saklamışlar.
Bu monoton senelerin içinde hibe bedenimi daha çok yağmalamışlar.
Çaresizliğini dile getiremeyen gözden akan kurak yaşlar.
Uyanırsın her yeni güne ama, rüya da görünmeyen o kabuslar şimdi başlar.
©pessimist_
G