Kahvemi yudumlarken havanın naif esintisinde,
Mendil satan bir sokak çocuğunun gözlerindeki o çaresizlik oturuverdi içime,
Farkeden hiç olmuyordur belki mendil almak isteyen var mı deyişini,
Ya da pislik bulaşmaşsın diye üzerime,
Taa uzağından geçip giderler kibirli halleriyle,
O an küçümsercesine.
Oturup konuşsam kelimeler düğümleniverirdi dilinde,
Boşver abi dercesine.
©by_solist
B