Bahçende papatyalar açardı,
Yüreğinde kuşlar uçardı,
Bir çocuğun sevinci vardı gülüşlerinde,
Baharın güzelliği gibiydi gözlerin,
Annesini kaybetmiş çocuklar gibi;
Masum,korku ve endişeli gözlerle bakardın,
Sana zemheri çökmüş
Bahçende çiçeklerin solmuş,
Yüreğinde sesler dinmiş,
Gülüşlerin'deki çocuğu öldürmüşsün,
Gözlerindeki masumluğu kaybetmişsin
En çok da;
Sen sen olmaktan çıkmışsın
İçindeki çocuğu büyütmüşsün..
©goncagull
G