buraya rendelenmiş bir şiir bırakıyorum..
tam bu satırlara..
kan kusan, üzerimde iğreti duran bir şiir..
okumak zorunda kaldigin için özür dilerim
birazcık ölüyorumda..
gözlerden kan akarken, imlâ kuralları önemini yitiriyor,
ruhumda beslenen bir acı ise anlam kazanıyor..
okumak zorunda kaldigin için özür dilerim
birazcık ruhum bedenimden ayrılıyorda..
sonsuz mavi.
gece mavi.
ben siyah..
bitmeyen şiir..
bitmeyen acı.
tam bu satırlarda..
©zeppia
Z