İhanetin bedeli olur mu bilmem ama,
Bedenler hep ihanete ait birşeydi.
Bazen bir gülüş,bazen bir mutluluk,
Her kâbusu yaşatan ise ufak bir çaresizlik.
Geri dönüşü olmayacak bir yolda,
Çaresizce,sessiz kalıp her şeyi izlemek,
İhanetinde bir parçasımıydı yoksa?
Yada istemsizce olan bir duygusumuydu?
Sorular aklın her bir köşesindeyken,
Sadece gökyüzüne bakıp ağlamak,
Yıldızların parlak geleceğine göz yaşı dökmek,
Yaşadıklarımdan ibaretdi...
Artık her şey bitti,her şey geride kaldı,
Bütün acılar,bütün sızıntılar,
Hatta akıtabileceğim bütün gözyaşlar,
Artık ihanetin bir parçasıydı...
©_patroic_
_