Demir atıp pes etmişken, limanına doğru sürekleyen deniz getirmişti beni ona
Sevinmediği kırık hüzünlerinden belliydi
İntihara kucak açmaktı içine çekildiği yalnızlık
Her cümlesinde açığa çıkan sırrı, ördüğü duvarı yıkıp özgürlüğe uçmasın diye
Sessizliğe kilitlemişti alfabesini
Kanatları hayatın dikenlerine bata bata bitirmiş herşeyi
Can kaybı olarak geçti kayıtlara ölüm sebebi
Dokunsan kırılgan konuşsan saldırgan tavrı vardı karşımda
Yanı başında gözlerinin uçurumunda bekledim durdum öylece
Sınırları vardı geçilmeyen gerçi geçmekte aklımdan geçmedi ya
Ne zaman kalbine yolculuk etsem ayazının öfkesi vururdu düşüncelerinden
Siperleri güçlü elleri daima tetikte
Korkusuzca savaşırdı cephelerime karşı
Ama içinde bir yerde hâlâ ürkek bir çocuk el uzatıyordu
Yardım çığlıkları kulağını çınlatsada umursamazdı
Ne duyuyor nede yardım ediyordu
Gözyaşlarının ihanetine uğramış olacakki
İçindeki çocuğu susturup çöllere terk etmişti
Onunla beraber kuruyup yanmak için
Bense ne bu yangına su olabildim nede limanında batan geminin bıraktığı iz
Öylece başlatıp bitirmişti yüreğimdeki ihtilalini
Oysa ben ihtilalinden önce çoktan devrimine kucak açmıştım kalbimde....
©fearlesss
F