yokluğunun ertesi gününden yazıyorum
gözlerimiz iki ya da üç defa
aşık olmadan önce sevişmişti
bütün çağları kapatmıştı gözlerin
yeni başlangıçlar hiç bir zaman yeniden bir başlangıç olamayacaklardı
dudaklarımız güzel sözler söylemek yerine
sigaraların kıçına değiyor artık
içimizden çıkan dumanlar
kapkara ediyor, mavi gökyüzüyü
saçların benden başka kimsenin intiharı için urgan olamayacak artık
düşlerimiz bir müddet düştüğü yerden ayağa kaldıramayacak kimseyi
yorgunluktan izimizi süremeyecek hiç bir şarkı
o kimsesiz bankta oturmasaydık
ve rüzgar bitirmeseydi çabucak sigaralarımızı
güneş tam tepede terletmeseydi bizi
yüzyıllarca konuşabileceğimiz halde
zaman o kadar dar olmasaydı
sen nerden bilecektin acı çektiğimi
ben nerden bilecektim sol yanının acıdığını
bu boktan düzene kafa tuttuğumuzu
kimler nereden anlayacaktı
sana aşık olmasaydım eğer..
S.ylmz
R