Bir ihtiyar buldum kendime
Sağ yanı güz kokulu
Sol yanı sınırlarını çizmiş ölüme
Düşürüp de hüznünü ağaç gölgesine Kahkahalar satar yabancı kaldırımlara
Atar pençesini uzaklara öylesine
Ellerinde yokluk
Ayaklarıyla basar sinesine
Koskoca boşluk
Hangi coğrafyalarda yürütse bedenini Tanıdık bir korkuluk
Şimdi düşürmekte toprağa gözlerini
Çekilmekte huzursuzluğu suskunluğuna Saldırmakta perdelerine güvercinler
Ve ölümler kefenlenmekte çatlaklarına Yalnızlıktan daha yalnız artık
Dolamış bastonuna gururu
Taşımış geceyi omuzlarına
Farklı iklimlerde aynı mevsimin mağduru
Şimdi sen söyle ihtiyar
Kalbinde çarpan zaman mıdır
©sedat33
S