Sen beni kalabalık düşüncelere daldıran kadın..
Bedenimi cesete çevirip, ruhumu gökyüzüne salan.
Karlarla kaplı tepelerde olsaydım şimdi.
Dünyanın en mutlu insanıydım biliyor musun?
Ucu bucağı olmayan dağların ortasında
Soluk alıp verdikçe sıcacık ciğerlerimden
çıkan partiküller, buğu yapardı gözlük camlarıma..
Silerdin onları atkınla..
Ahşap kulübem de odun ateşin de pişen mis gibi çayın fokurtusu davetkar olurdu..
Isıtırdın yanlız ellerimi.. Herşeyden, herkesten uzakta..
Gülün dikeni var diye kızılmaz güle..
Yine sevilir, yine sevilir..
Tüm bu içine sinmeyişleri olsada hayatın.
Bensiz kalmak pahasına da olsan.
İki ara da..
Yine de dinle yüreğini, belki de mantığın kadar dürüst olmaz yüreğin...
Ama..
Temiz bir karar verirsin sevdiğim....
Ve ben seni ne olursa olsun,
yine severim yine severim..
©uğurünver
U