İki Arkadaşım Var

İki sırdaşım vardır hep onlarla fısıldaşırken bulurum kendimi,
Biri gece ayazı kadar keskin,rüzgarın hışırtısı kadar cılız,
Öteki ay kadar yalnız,doğan güneş kadar arsız,
İki arkadaşım vardır benim geceyarısı kadar bahtsız.
Yaktığım sigaraya küser biri ve içtiğim çaya,
Akıttığım yaşa küser biri ve küstüğüm yâra,
Aldandığım aşka üzülür ve sonra da kızarlar,
İki arkadaşım vardı benim gün doğarken kaybolan.
Birinin adı gönlümdü kül olup eriyen,
Diğeri ise yarimdi elimi tutmadan giden...