Bir dünya var ki karanlık, soğuk ve ıssız,
Anasız, babasız, evsiz, döşeksiz.
Bir lokma ekmek, bir tas çorba hayal,
Kaderin cilvesi, çaresizlik bir duvar.
Bazı insanlar bakar, kınar, yargılar,
Garip ne yapsın? Boyun büker, şükür eder.
Yaşam mücadelesi, bir nefes hava,
Umut kırıntısı, yürekte bir dua.
Bir dünya var ki sıcak, samimi ve cömert,
Tarlada çapa, madende kömür, ter dökülen her an.
Yemek molasında paylaşılan ekmek,
Elhamdülillah, şükür dolan her dilde kanaat.
Bir dünya var ki bolluk, ihtişam ve zevk,
Yatlarda, katlarda, seyahatler her memlekette.
Yemekler, içkiler, eğlence ve şatafat,
Hırs ve açgözlülük, bitmeyen bir çatışma.
Ama unutmayalım, her dünya bir alem,
Her insanın hikayesi, kendine özgü bir destan.
Yargılamadan, anlamadan hüküm verme,
Her kalbin derinliğinde yatanı keşfetmeyi dene.
Farklılıklar zenginlik katarken hayata,
Birbirimize uzanalım, uzansın ellerimiz sevgiyi.
Yardımlaşalım, paylaşalım, el ele tutuşalım,
Daha güzel bir dünya inşa edelim, hep birlikte, omuz omuza.
Unutmayalım, her insan bir varlık, bir değer,
Saygı ve merhamet, en yüce erdem.
İki dünya arasında bir köprü kuralım,
Sevgiyle ve şefkatle saralım birbirimizi.
©hasanbey.
H