Deli poyraz gibi yürekten estin
Özgün Türk'ü meşalesini yaktın saz ve sözün ile
Sevda ile gönüllere mühür vurdun
Memleket diye diye Munzur dağları aştın nice fırtınalar esti gamlı yüreğinde bulut oldun yucelerde
Karanlığın zülmetine şimşek oldun
Dört bir yandan ışık sactın ah be benim iki gözüm sevdalar yüreğinde
Ateş çemberinden geçtin ölüm dedikleri seni hiç bir zaman yıldırmadı ölüm benim yoldaşım memleket sevdam dedin
Üğrüna can verdiğin memleket
Yüreğine pranga vuruldu memleket hasreti içinde sürgün edildin kan damlarıyor yüreğinde toprağa toprak bile utanç içinde iki gözüm
©doğukan01
H