Zaman geçer, akışında derin izler bırakır,
Kimileri hatalarıyla yüzleşir, ruhu saflaşır.
Geceyle gündüz gibi, biri aydınlanır,
Diğeri karanlıkta, yüzsüzce kaybolur.
Biri her sabah, vicdanıyla uyanır,
Gönlünde bir hesap, geçmişi sorgular.
Diğeri ise, aynaya bile bakamaz,
Çünkü yüzü, zamanla maskeye döner, saklanır.
Zaman geçtikçe, biri olgunlaşır, bilgeleşir,
Yolunu bulur, hatalarından dersler devşirir.
Öte yanda biri, hatalarını büyütür,
Zamanla yüzsüzleşir, insanlığını yitirir.
İki insan cinsi var bu dünyada, iki ayrı yol,
Biri pişmanlıkta, diğeri inatla dolu.
Zamanın aynasında herkes kendi suretini bulur,
Kimi hatasıyla yüzleşir, kimi de yüzsüzleşir, kaybolur.
©mahbube
M