Geçiyor zaman eriyor ömür yapma gönül kırana vermiyorlar ödül.
Gidiyorum yolumda sisli ve karanlık önüm hangi mutlu anımda enseyelecek acaba beni ölüm.
Sessizliği dinle yazmak benim ilkem zarar verici olsada her zaman tatlıdır ilkler.
Minareden sela sesi yükselir ardından ismim okunur ruhumu canlandırıyor rahmani bir dokunuş.
Kulağıma ilham fısıldar ben yazarım göklerde uçurmasada var iki kanadım.
Kabuk tutmuş yaram kanadı ben acizim kalbim her daim Allaha yakarır.
Gündüz yatar akşam kalkarım sen seversin değer verirsin onlar kandırır.
Gece ay ışığında yürüdüğüm kaldırım benim sandalımdır beni alıp başka diyarlara kaldırır.
©azam
A